Messa S.Giorgio

Όπως δηλαδή ο προφήτης Ιωνάς ήταν τρεις μέρες και τρεις νύκτες στην κοιλιά του κήτους, έτσι θα είναι και ο Υιός του Ανθρώπου μέσα στην γη τρεις μέρες και τρεις νύκτες. ( Κατά Ματθαίον 12,40)

Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,

Ξεκινώ με το εδάφιο αυτό από το κατά Ματθαίον ευαγγέλιο το οποίο μας δείχνει μια πραγματικότητα στην ιστορία της σωτηρίας που πραγματοποιήθηκε και εκπληρώθηκε δια του Ιησού Χριστού.

Είναι ο Ιωνάς που παρέμεινε στην κοιλιά του κήτους τρεις μέρες και τρεις νύκτες. Αυτή η φράση φανερώνει τις διαστάσεις της Νινευή και είναι μια καθαρή υπερβολή. Πράγματι στο Βιβλίο της Εξόδου « η πορεία
των τριών ημερών» χρειάζεται για να εξέλθουν από την Αίγυπτο, να εκπληρώσουν ένα τίμημα στην έρημο και να προσφέρουν θυσία στον Κύριο ( Έξοδος 5,3). Μετά που βάδισε στην έρημο τρεις μέρες δρόμο και μετά που έφυγε από την Ερυθρά Θάλασσα, ο εκλεκτός λαός έφθασε στην Μερά (Έξοδος 15,23) στον χώρο όπου φανερώθηκε η ευσπλαχνία του Θεού τον οποίο θέλει προφανώς να υπαινιχθεί ο συγγραφέας του βιβλίου του Ιωνά.

Η πλήρης έννοια αυτών των τριών ημερών και νυκτών έγινε πραγματικότητα στο ίδιο το πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Ο Γιος του Θεού πέρασε τρεις μέρες και τρεις νύκτες μέσα στον τάφο, μετά τον θάνατο Του πάνω στον Σταυρό και ο Πατέρας τον ανάστησε από τους νεκρούς. Από αυτό το γεγονός η ανθρωπότητα κέρδισε την ζωή.

Επομένως πρόκειται για το μυστήριο της κατάβασης στον τάφο που παριστάνει το μεγάλο κήτος του Ιωνά και εδώ έχει σχέση με το συμβολικό και οντολογικό γεγονός της δικής μας κατάβασης στον τάφο για να ξαναγεννηθούμε στην αιώνια ζωή. Η κατάβαση έγινε κατά το βάπτισμα μας. Η κατάβαση μας γίνεται όταν καθένας από μας βαπτίζεται και ανανεώνει το βάπτισμα του σε μια προσωπική δέσμευση, συνειδητή, καλλιεργημένη και ξεκάθαρη στην πίστη στον Ιησού Χριστό.

Η αληθινή κατάβαση μας γίνεται όταν πεθαίνει ο δράκος μέσα μας και είναι αυτόν το δράκο που σκότωσε Άγιος Γεώργιος. Είναι το σύμβολο ότι η Εκκλησία του Ιησού θα νικήσει κάθε κακό, κάθε μίσος και τον παλαιό άνθρωπο για να ξαναγεννηθεί σαν νέα δημιουργία με τον Χριστό για την δόξα του Πατέρα και για να εγκαθιδρύσει την αγάπη, την συγχώρεση και την ειρήνη στον κόσμο, αρχίζοντας από τον δικό μας μικρό κόσμο. Ένας δράκος που αντιπροσωπεύει τον θάνατο. Ένα μεγάλο κήτος που ήταν ο σκοτεινός χώρος. Ο Χριστός εισέρχεται και μετατρέπει τους χώρους του θανάτου σε χώρους ελπίδας και ζωής.

Σήμερα που είναι η γιορτή του Αγίου Γεωργίου, ας δούμε πόσοι σκοτεινοί χώροι υπάρχουν στην ζωή μας. Σήμερα που γιορτάζει ο Κορμακίτης ας ζητήσουμε ειρήνη και χάρη για όλους μας. Αυτό το ιερό και ιστορικό εκκλησάκι του Κορμακίτη, μαζί με όλα μας τα μοναστήρια, τις εκκλησίες, τις εικόνες σε όλα τα χωριά μας και όλες τις σελίδες της ιστορίας μας θέλουμε να τις αναπτύξουμε, αναπτύσσοντας μέσα μας και μέσα στην κουλτούρα μας την πίστη μας και την ιεραποστολική μας δέσμευση. Έτσι οι Μαρωνίτες θα είναι αληθινά ένας λαός αποστολής, πνευματικότητας με όλους τους αδελφούς μας στην πίστη και στην ανθρωπότητα.

Πολλές ευχές και χρόνια πολλά για την γιορτή του Αγίου Γεωργίου κατά την οποία ζούμε το μυστήριο του Υιού του Ανθρώπου που παρέμεινε τρεις μέρες και τρεις νύκτες στον τάφο για να μεταμορφώσει ολόκληρη την ανθρωπότητα σε χώρο αγάπης και ζωής.

Αμήν



Κορμακίτης 3/11/2009



+ Ιωσήφ Σουέιφ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

______________________________________________________

EASTER

Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,

Ο Χριστός αναστήθηκε, νίκησε τον θάνατο και μας έδωσε δια του θανάτου
Του την ζωή και την αιώνια ζωή.

Γι’ αυτό τον λόγο η γιορτή της Ανάστασης είναι η πιο μεγάλη γιατί είναι η
γιορτή της ελπίδας, της ζωής, μιας ζωής που διαρκεί στην αιωνιότητα.

Η γιορτή της Ανάστασης είναι η πιο μεγάλη στην ιστορία της
ανθρωπότητας, γιατί χωρίς την ανάσταση, εμείς θα είμαστε αιώνια νεκροί
και με τον Χριστό εμείς ζούμε αιώνια. Επομένως, το γεγονός της
Ανάστασης είναι θεμελιώδες στην ζωή μας. Πρόκειται για « το να ζεις ή να
μην ζεις». Πρόκειται για την ανθρώπινη μας ύπαρξη η οποία καλείται δια
μέσου της Ανάστασης του Ιησού, στην ζωή μαζί Του. Είναι η γιορτή της
ζωής. Πράγματι η ζωή ανανεώθηκε από τον θάνατο του Ιησού ο οποίος
έδωσε την ζωή Του στον κόσμο.

Η ανάσταση γίνεται μια προσωπική εμπειρία, σε ατομικό και κοινοτικό επίπεδο, όταν ο θάνατος σε όλες του τις όψεις μεταμορφώνεται και γίνεται ζωή. Η πίστη στον αναστημένο Χριστό, το έργο του Πνεύματος του Θεού Πατέρα, η δυνατή ελπίδα του Πατέρα μέσα μας και στην ιστορία, και στην πορεία της ιστορίας του καθενός από εμάς. Όλα αυτά μεταμορφώνουν τον θάνατο μέσα μας σε ζωή και μας κάνουν να ζούμε πάντοτε με την ελπίδα της ζωής. Βασισμένοι σε αυτή την πραγματικότητα, η ανάσταση του Ιησού είναι μία συνεχής μεταμόρφωση δική μας και μέσα μας και διαμέσου μας εις τον κόσμο. Μία μεταμόρφωση από τον θάνατο στην ζωή.
Κατά τον ίδιο τρόπο σκέψης και στοχασμού του γεγονότος, η Ανάσταση φθάνει στην Πεντηκοστή. Είναι η κατάβαση του Αγίου Πνεύματος που μεταμορφώνει όλους και τα πάντα. Είναι το δώρο του Πατέρα που σκορπά στο δημιούργημα του, το πνεύμα που αναδύεται από τα νερά.
Είναι το ίδιο πνεύμα που κατέβηκε πάνω στους αποστόλους, που ενώ ήταν
κλεισμένοι στον φόβο τους και στον φόβο του θανάτου, να μπορέσουν να
εξέλθουν για να μαρτυρήσουν τον Αναστημένο, την ζωή και τον θρίαμβο επί
του θανάτου. Και έτσι όταν έλαβαν μέσα στην ειρήνη του Χριστού το πνεύμα της ζωής, ξεκίνησαν να μιλούν μια νέα γλώσσα που είναι μοναδική.
Είναι η γλώσσα της ανάστασης, είναι η γλώσσα της αγάπης και μόνο η
αγάπη δίνει ζωή και νόημα στην ζωή.

Αγαπητές αδελφές και αδελφοί, στην εκκλησία σήμερα, βλέποντας τους μοντέρνους καιρούς, εμείς έχουμε και θα έχουμε στο μέλλον ανάγκη από πιστούς που έχουν μία προσωπική εμπειρία με τον αναστημένο Χριστό, διαφορετικά τη πίστη θα την ζουν σε κοινωνικό και ανθρωπολογικό επίπεδο και όχι στο επίπεδο της μαρτυρίας και της αποστολής. Για να φθάσει κανείς σε αυτό το επίπεδο του πνευματικού βιώματος χρειάζεται σίγουρα μια μεταμόρφωση ξεκινώντας από την Θ. Ευχαριστία, τον Λόγο του Θεού, τους διάφορους τύπους ανθρώπινων και πνευματικών μεταμορφώσεων για να φθάσει στην νέα γλώσσα, δηλαδή στην νέα κουλτούρα του Ευαγγελίου, στην κουλτούρα των Μακαρισμών, στην κουλτούρα της Βασιλείας που είναι μια Βασιλεία συγχώρεσης, συμφιλίωσης, ειρήνης, ανθρωπισμού και αδελφοσύνης.

Μέσα σε αυτή την έννοια, και με αυτούς τους θεολογικούς και πνευματικούς προσανατολισμούς θα ήθελα να προσκαλέσω όλους τους αγαπητούς μου στην επισκοπή μου, στη αρχή της αποστολής μου, να ζήσουμε μαζί ένα δυναμισμό στο Πάσχα αυτού του χρόνου.

Η αρχιεπισκοπή μας θα έχει ανάγκη από μάρτυρες της Ανάστασης, από
βαθιά βαπτισμένους και ταπεινά δεσμευμένους στην πορεία της πίστης. Θα
έχουμε ανάγκη από απόστολους που να αφιερώνονται στην αποστολή. Θα
έχουμε ανάγκη από κόσμο που να λέει: είμαι έτοιμος/η να υπηρετήσω τον
Χριστό και την Εκκλησία εδώ και αλλού. Θα έχουμε ανάγκη από ιερατικές
κλίσεις και η γενναιοδωρία στην αρχιεπισκοπή μας δεν λείπει. Θα έχουμε
ανάγκη από ζευγάρια που έχουν πραγματικά συνειδητοποιήσει την αποστολή τους στις οικογένειες, στις ενορίες και στον κόσμο. Θα έχουμε ανάγκη από νέους που μπορούν να είναι το παράδειγμα για την νεολαία. Οι ανάγκες είναι πολλές και ο κατάλογος μακρύς, αλλά είμαι σίγουρος διότι αυτό το είδα από την πρώτη στιγμή που έφθασα σε αυτό το νησί, ότι εσείς είστε διαθέσιμοι και ίσως περιμένετε ένα κάλεσμα. Εγώ σας καλώ να ετοιμαστείτε για να ξεκινήσουμε, και είμαστε όλοι έτοιμοι, για το ξεκίνημα της πορείας της αποστολής και της μαρτυρίας.

Ιδού, ο Χριστός αναστήθηκε και νίκησε τον φόβο και τον θάνατο και αυτός
θα νικήσει σε μας και στον κόσμο. Και εμείς θα είμαστε οι αγαπητοί και
ειλικρινείς μάρτυρες του, που μεταμορφωθήκαμε για να μεταφέρουμε σε
ολόκληρο τον κόσμο, την νέα γλώσσα της Ανάστασης και να μεταδώσουμε
σε όλους την χαρά και την ειρήνη του Αναστημένου Χριστού.
Αμήν
+ Ιωσήφ Σουέηφ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

________________________________________________________

HOLY FRIDAY

Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,

Αυτή η Παρασκευή είναι μεγάλη γιατί ο Θάνατος του Κυρίου είναι μεγάλος, το πιο μεγάλο γεγονός στην ιστορία της ανθρωπότητας. Είναι η ανάμνηση του θανάτου του Κυρίου. Ο Λόγος έγινε σάρκα και κατοίκησε ανάμεσα μας, και η
σάρκα αυτή ανυψώθηκε πάνω σε ένα ξύλο και καρφώθηκε πάνω σε ένα σταυρό που έγινε ο Σταυρός.

Από αυτή την σάρκα, τα δικά μας σώματα θεραπεύθηκαν, τα σώματα των αγίων αναστήθηκαν από τους τάφους, όλα τα σώματα που ήταν θαμμένα στην γη ανανεώθηκαν και έγιναν σώματα φωτεινά και προσκλήθηκαν στο συμπόσιο της Ουράνιας Βασιλείας, όπως είπε ο Δημιουργός και Σωτήρας στον ληστή εκ δεξιών: « Σε βεβαιώνω πως σήμερα κιόλας θα είσαι μαζί μου στον Παράδεισο» ( Λκ. 23,43).

Ναι αγαπητοί μου, αυτή είναι η πιο μεγάλη μέρα όπου τα σώματα μας ξαναδημιουργήθηκαν με τον Χριστό, τον νέο Αδάμ, και με την υπακοή Του αν
και ήταν ο Λόγος και δια του λόγου Του: «ας γίνει το θέλημα σου» και μέσα στην ταπεινοσύνη: εκπληρώθηκε, ξανάκανε από την αρχή, μια νέα δημιουργία και μια ανανεωμένη ανθρωπότητα που χαίρεται την Ανάσταση που είναι πραγματικά ελεύθερη από τα δεσμά του θανάτου και από όλους τους θανάτους, που είναι καλεσμένη στην ζωή και που δεν θα τελειώσει και δεν θα γεράσει
ποτέ. Αυτή είναι η αληθινή ζωή. Ναι, εμείς καλούμαστε σήμερα στην ζωή στον Χριστό, με τον Χριστό και για τον Χριστό.

Ας στοχαστούμε το σώμα του Ιησού. Πόσα βάσανα αντιμετώπισε αυτό το σώμα. Είναι ίσως τα πιο σκληρά στην ιστορία. Τα καρφωμένα χέρια Του είναι αυτά που ευλόγησαν και συνεχίζουν να ευλογούν, που έχουν θεραπεύσει και συνεχίζουν να θεραπεύουν, έχουν δημιουργήσει και εμφυσήσει την ζωή στον άνθρωπο και σε κάθε άνθρωπο. Μπροστά σε αυτά τα χέρια, εμείς, αναρωτιόμαστε, βαθιά και σοβαρά, για να δούμε, τι κάνουμε με τα δικά μας χέρια. Κύριε, κάνε τα δικά μας χέρια όπως τα δικά σου.

Το σώμα Του ήταν γεμάτο πληγές από τις μαστιγώσεις των τότε στρατιωτών, αλλά επίσης παρακαλώ, και από τις μαστιγώσεις του καθενός από εμάς, που αρνείται την αγάπη, αρνείται την συγχώρεση και διαφοροποιεί την εικόνα του
μυστικού Του σώματος, την Εκκλησία. Επομένως κάθε αρνητική συμπεριφορά και παραχάραξη είναι μια συνεισφορά στις μαστιγώσεις του Ιησού και συνεπώς στους σημερινούς μοντέρνους καιρούς είναι ένας διαμοιρασμός του σώματος του Ιησού, σε κάθε χώρο και τόπο και σε κάθε γενιά.

Ας ζητήσουμε από τον Χριστό σε αυτή την αγία ημέρα να μπορούμε να μαρτυρούμε τον Σταυρό, υπομένοντας καθημερινά τις δυσκολίες της ζωής,
των ανθρώπων και των γεγονότων. Όπως δηλαδή Αυτός, με την σιωπή του Αμνού που οδηγήθηκε στον θάνατο και με την δύναμη του Βασιλιά των Βασιλέων που λαμβάνει αποφάσεις για το καλό του λαού του και το κουράγιο του προφήτη που διακηρύσσει την αλήθεια που είναι μόνο Αγάπη,
Συγχώρεση και Ειρήνη.
Ας στοχαστούμε την πλευρά του Ιησού από την οποία έτρεχε αίμα και νερό. Είναι το βάπτισμα της ανθρωπότητας που γεννήθηκε από το αίμα και το
νερό. Γεννήθηκε από το Πνεύμα, από τον Λόγο που σταυρώθηκε, γεννήθηκε από τον Πατέρα για να μαρτυρήσει την αγάπη Του, γεννήθηκε για να
επιστρέψει στον οίκο του Πατέρα και να ζήσει μαζί Του.

Και εμείς, έχουμε συνείδηση του βαπτίσματος μας;Aυτό το νερό της ζωής ξηράθηκε μέσα στις καρδιές μας ή όχι; Tο λάδι και το μύρος της αγιότητας έγιναν ξηρά μέσα στο μυαλό μας; Kάποτε λόγω της αδιαφορίας και της θορυβώδους ζωής και κάποτε ακολουθώντας την εύκολη, επιφανειακή, επιπόλαια ζωή αρνούμενοι την αγάπη; Σε αυτή την μεγάλη ημέρα θέλουμε να
ανανεώσουμε τα μυστήρια του βαπτίσματος και να επαλειφθούμε θεληματικά και πνευματικά το λάδι της αγάπης, της αλήθειας και της μαρτυρίας.

Ναι αδελφές και αδελφοί μου, η τύχη μας πρέπει να είναι όπως αυτή του Ιησού, όχι μόνο σήμερα αλλά όλες τις ημέρες. Εμείς τώρα ζούμε έντονα μέσα στην πίστη και την αλήθεια, την επιβεβαίωση και την αποκαθήλωση, το μεγάλο μυστήριο της αγάπης. Θέλουμε όχι μόνο σήμερα αλλά όλες τις ημέρες να πεθάνουμε όπως Αυτός και να γίνουμε όπως Αυτός, αμνοί που οδηγούνται στην θυσία. Και έτσι, προσφέροντας τους εαυτούς μας, φθάνουμε στο λιμάνι της αγιότητας και των αγίων.

Ας πάμε τώρα, με μεγάλο κουράγιο, προς το λιμάνι της συγχώρεσης, εμείς που είμαστε μπροστά στον σταυρό, μπροστά στην συμφιλίωση που δίνει ειρήνη και γαλήνη και δημιουργεί φως και χαρά. Ας πάμε προς το καθήκον και την μαρτυρία βαθιά και σοβαρά ώστε να καταφέρουμε να οικοδομήσουμε τον εσωτερικό και πνευματικό άνθρωπο και μετά καθένας θα συνεργαστεί για να οικοδομήσει το σχέδιο της αποστολής μέσα στην εκκλησία και στο κόσμο, που είναι καλεσμένος να μπει στην πραγματικότητα του σταυρού και να ζήσει την κουλτούρα και την λογική του σταυρού.

Ναι αγαπητοί μου, από αυτό τον σταυρό έχουμε γεννηθεί και έχουμε κληθεί για να κάνουμε ώστε να γεννιέται πάντοτε μια ανθρωπότητα που μαρτυρά αγάπη και συγχώρεση. Αμήν.

+ Ιωσήφ Σουέηφ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

______________________________________________________

HOLY THURSDAY

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Τελώντας τον Μυστικό Δείπνο, θέλουμε να προσφέρουμε στο Κύριο δόξα και ευχαριστία για το μυστήριο της μεγάλης του αγάπης για όλους εμάς, για όλη την ανθρωπότητα που σώθηκε δια του θανάτου και της ανάστασης Του.

Σαν Αρχιεπίσκοπος και ποιμένας σας, επιθυμώ να είμαι πάντα για σας αυτός που υποκλίνεται και ξεκινά να πλένει τα πόδια των αποστόλων του.
Αυτή τη συμβολική λειτουργική καθώς και προφητική πράξη που έζησε ο Χριστός στο πασχαλινό δείπνο που πραγματοποίησε την Μεγάλη Παρασκευή και στην πρώτη μέρα της νέας δημιουργίας, δηλαδή της Ανάστασης, θέλω
να τη ζήσω μαζί σας και για σας, στην αποστολή μου που ο Κύριος με κάλεσε να πραγματοποιήσω στην Εκκλησία.

Αγαπητοί μου, δεν υπάρχει βαθύ βίωμα του πασχαλινού μυστηρίου εάν δεν κάνουμε την υπόκλιση με την πνευματική έννοια και σε όλες της τις διαστάσεις. Η πράξη που ο Ιησούς έκανε κατά το τελευταίο του δείπνο ακολουθεί το σχέδιο
του Θεού Πατέρα για όλη την ανθρωπότητα ή οποία απομακρύνθηκε από τον οίκο Του. Ο Πατέρας υποκλίθηκε στο δημιούργημα Του επειδή είναι ένας πατέρας που υποφέρει όταν βλέπει τους δικούς του να βρίσκονται στην δυσκολία και στον θάνατο. Έτσι και ο υιός κάνει την ίδια υπόκλιση μέσα στο ίδιο σχέδιο αγάπης και ευσπλαχνίας. Θα έλεγα ότι είναι η μεγάλη έκφραση της αγάπης του Πατέρα για μας. Είναι ένα μόνο σχέδιο, είναι μόνο μία πραγματικότητα και μία μόνο αλήθεια, αυτή ότι ο Πατέρας είναι αγάπη. Και η ανθρωπότητα γεύτηκε αυτή την αγάπη που είναι ζωή από το Πνεύμα το Άγιο που ανανεώνει σε μας την ζωή και την αγάπη.

Σε αυτό το δείπνο, το οποίο ετοιμάζει αυτό του Ουρανού, ο Ιησούς ιδρύει το δείπνο της Ευχαριστίας που είναι η κατοικία της βασιλείας των Ουρανών και που εμείς, εδώ στην γη, συμμετέχουμε, κάθε φορά, στο δείπνο της Ευχαριστίας. Είναι μια χαρά που προηγείται της χαράς του ουράνιου συμποσίου, του συμποσίου των Αγίων γιατί είμαστε γύρω από την Αγία Τριάδα, την τριάδα της αγάπης και της ζωής.

Σε αυτό το Δείπνο, και σε όλα τα δείπνα της Ευχαριστίας, εμείς δεν κάνουμε τίποτα άλλο από το να ευχαριστήσουμε τη Αγιότατη Τριάδα και να την δοξάζουμε σε όλες τις ημέρες της ζωής μας.

Αν γνωρίζαμε πόσο μεγάλο είναι το μυστήριο της Ευχαριστίας και εάν η ανθρωπότητα είχε γνώση και επίγνωση των καρπών της Ευχαριστίας,
καρπών ενότητας, συγχώρεσης, ειρήνης, ανανέωσης, αληθινής και αιώνιας ζωής, θα είχαμε μια ανθρωπότητα δίκαιη και άγια, μια ανθρωπότητα ειρήνης και αγάπης.

Η ευχαριστία είναι ένα σύνολο πράξεων μέσα στην κοινότητα των πιστών, ιερέας και σώμα προσεύχονται και δοξάζουν τον Κύριο και φέρουν επίσης την ευχαριστία στις καρδιές και στο σώμα τους που είναι ναός του Αγίου Πνεύματος, για να μαρτυρούν μόνο την ενότητα και την αγάπη στον
κόσμο.

Για αυτό τον λόγο η μέρα αυτή είναι θεμελιώδης. Είναι για αυτό, που η μέρα αυτή είναι η θέσπιση μιας νέας ανθρωπότητας, μιας νέας δημιουργίας, ενός νέου κόσμου, θεμελιωμένου στην καινούργια μέρα, στο Πασχαλινό τριήμερο, που είναι μόνο μία, σωτήρια ημέρα. Είναι η ημέρα που μας ετοιμάζει για την μεγάλη μέρα του Κυρίου όπου Τον κοιτάζουμε πρόσωπο με πρόσωπο χωρίς πέπλο και φραγμό.

Ο Ιησούς υποκλίθηκε, για να μας δώσει το παράδειγμα. Ας υποκλιθούμε και εμείς για να είμαστε το παράδειγμα ο ένας του άλλου, ώστε η πίστη να διασκορπιστεί από το παράδειγμα που καθένας δίνει μέσα από την συμπεριφορά, τα λόγια και την ζωή του.

Ευχαριστούμε Ιησού για το δώρο Σου, ευχαριστούμε για την παρουσία Σου μαζί μας στην Ευχαριστία που μας ανανεώνει και μας κάνει κληρονόμους της βασιλείας Σου. Αμήν.

________________________________________________________

« Αφήστε τα παιδιά να έρθουν σε μένα, γιατί δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών».

Λουκάς 18:16

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Γιορτάζουμε την Κυριακή των Βαΐων. Chaanine, Chaanine, που σημαίνει να ψάλλουμε Ωσαννά. Να μας σήμερα, για να ψάλλουμε «Ωσαννά στα ύψη του Ουρανού. Ευλογημένος ο ερχόμενος στο όνομα του Κυρίου, Ωσαννά στα ύψη του Ουρανού»

Ας ενώσουμε τον ύμνο μας με τα παιδιά της Αρχιεπισκοπής μας και με όλα τα παιδιά του κόσμου για να ζήσουν με περισσότερη γαλήνη και ειρήνη στον σημερινό κόσμο, και, για να μάθουμε και εμείς, πολλά πράγματα, από αυτά. Δεν ξεχνάμε ότι ο Ιησούς είπε : « Αφήστε τα παιδιά να έρθουν σε μένα, γιατί δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών».

Τα παιδιά της Ιερουσαλήμ που υποδέχθηκαν τον Χριστό, τον Βασιλιά των Βασιλέων και τον Κύριο των Κυρίων, έχουν άμεση σχέση με τα παιδιά της Βηθλεέμ τα οποία υποδέχθηκαν και αυτά το Θείο Βρέφος, τον Βασιλιά των Βασιλέων και τον Κύριο των Κυρίων προσφέροντας την ζωή τους για Αυτόν και έγιναν οι πρώτοι μάρτυρες της Εκκλησίας. Τώρα, εισερχόμενος στα Ιεροσόλυμα, ο Ιησούς ανταλλάζει το τίμημα και έτσι προσφέρει την ζωή Του για αυτά και για όλους, εις το όνομα τους, για να σώσει την ανθρωπότητα από την σκλαβιά των νόμων και για να οικοδομήσει την βασιλεία των ουρανών μέσα στο πνεύμα των παιδιών, ώστε κανείς να μην μπορεί να συμμετέχει σε Αυτήν εάν δεν επιστρέψει σαν παιδί.

Ο Ιησούς εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα, είναι ο Βασιλιάς, ο Ποιμένας, ο Λόγος, γίνεται Αμνός αγνός και θυσιάζεται στον σταυρό. Αμνός σημαίνει ένα παιδί όπως στην Βηθλεέμ. Επομένως το μυστήριο της Ιερουσαλήμ άρχισε να ετοιμάζεται αμέσως μετά το συμβάν της Βηθλεέμ. Και ανάμεσα στα δύο, η πιο σίγουρη οδός, η πιο αληθινή μέθοδος και το πνεύμα που θα ακολουθήσεις για να εισέλθεις σε αυτό το μυστήριο της αγάπης, είναι η συμπεριφορά ενός παιδιού. Μια τάση στο να αφήνεσαι στα χέρια του πατέρα κάνοντας το θέλημα του. Είναι η συμπεριφορά αυτού που είναι ειλικρινής με τον εαυτό του και με τους άλλους.

Το παιδί δεν μπορεί να είναι διπλοπρόσωπο. Είναι πάντοτε ξεκάθαρο, αυθόρμητο, ειλικρινές και ευθύ. Το παιδί φωνάζει Αββά Πατέρα και έτσι η προσευχή του είναι πάντοτε μια προσευχή βαθιά με το Πνεύμα το Άγιο και από το Πνεύμα το Άγιο, σε μια σχέση ωραία με τον Πατέρα, έχοντας πάντα εμπιστοσύνη στην ευσπλαχνία Του και ζώντας πάντα κάτω από το βλέμμα της Θείας Πρόνοιας.

Μέσα σε αυτό το πνεύμα τα παιδιά της Ιερουσαλήμ υποδέχθηκαν τον Ιησού, και μέσα σε αυτό το πνεύμα, ο Ιησούς μας ζητά να τον υποδεχθούμε σήμερα σε αυτή την Κυριακή των Βαΐων.

Και εμείς, μέσα σε αυτό το πνεύμα θέλουμε να εισέλθουμε στην Αγία Εβδομάδα προσφέροντας τις καρδιές μας, την ζωή μας, στον Κύριο, προσπαθώντας να τον υποδεχθούμε με το Ωσαννά χωρίς την Κραυγή μιας Παρασκευής της ζωής μας: Να τον σταυρώσουμε. Και αν το κάνουμε, ας μην ξεχνάμε την συμπεριφορά των παιδιών που δεν χάνουν την εμπιστοσύνη στον πατέρα τους.

Αγαπητοί μου, ας μάθουμε σήμερα από αυτά τα παιδιά να μην παίζουμε διπλά παιγνίδια στην ζωή μας, σε όλα τα επίπεδα. Κάθε υπεύθυνο άτομο που παίζει διπλά στην ζωή του, θα χαθεί και θα καταστρέψει το σπίτι του, δηλαδή το πρόσωπο και την αποστολή του.

Ας προσπαθήσουμε με ειλικρίνεια και αγνότητα καρδιάς να υποδεχθούμε τον Ιησού και να εισέλθουμε μαζί του στην Ιερουσαλήμ για να ανοικοδομήσουμε στην καθημερινή μας ζωή, την Βασιλεία του Πατέρα που είναι μια Βασιλεία ειρήνης, αγάπης, αγνότητας και απλότητας ενός παιδιού.

« Μακάριοι όσοι έχουν καθαρή καρδιά, γιατί αυτοί θα δουν το πρόσωπο του Θεού».

Τα παιδιά είναι αυτά που βλέπουν περισσότερο τον Θεό. Θέλουμε να γίνουμε σαν αυτά για να μπορέσουμε να δούμε τον Πατέρα μας και για να μπορέσουμε να κάνουμε τους άλλους να δουν το σχέδιο του Πατέρα, δηλαδή την αγάπη Του για την ανθρωπότητα.

Στην πράξη, γενικά, βλέπω ότι τα παιδιά μας που βρίσκονται στη εκκλησία τις Κυριακές είναι λίγα και δεν έχουν ένα ρόλο και ένα χώρο εδώ. Θέλουμε να εργαστούμε σοβαρά όλοι μαζί για αυτά? Θέλουμε για παράδειγμα να ανανεώσουμε την λειτουργία των παιδιών την Κυριακή? Θέλουμε να επιμείνουμε στην κατήχηση και στην αξίες της πίστης με τους μικρούς μας για να κερδίσουμε για αυτούς ένα μέλλον? Αν θέλουμε να κάνουμε γιορτή για αυτά, ας προσπαθήσουμε να εργαστούμε για αυτά και με αυτά. Και εδώ θα ήθελα να ευχαριστήσω τους γονείς που κάνουν προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση και προσκαλώ και τους άλλους να εμπλακούν περισσότερο σε αυτή την δέσμευση.

Ας γιορτάσουμε με τον Ιησού και μαζί με τα παιδιά μας ας υψώσουμε σε Αυτόν ευχαριστίες και ευλογίες στους αιώνες των αιώνων.

Αμήν


+ Ιωσήφ Σουέηφ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

_________________________________________________________

Ω μητέρα του φωτός, παρακάλε δια μάς!

Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,
Κατά αυτήν την ημέρα του Ευαγγελισμού, γιορτάζουμε όχι μόνον την γιορτή της Μαρίας, αλλά και την γιορτή όλης της ανθρωπότητας η οποία δια μέσου της Μαρίας είδε το Φως. Η Μαρία είναι η μητέρα του Φωτός. Είναι η μητέρα του Ιησού ο οποίος είναι το Φως του κόσμου, το φως που έδιωξε μια και για πάντα το σκότος του θανάτου και μας έδωσε την χαρά να ζήσουμε φωτισμένοι από την Ανάσταση.

Ο Ευαγγελισμός συνεπώς ήταν μια αποφασιστική στιγμή για την ιστορία της ανθρωπότητας. Και έτσι δια μέσου της Μαρίας της κόρης του Θεού που γίνεται μητέρα του Θεού, αυτή η ανθρωπότητα που είναι δική μας και που είναι όλοι οι άνθρωποι από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον εισέρχονται στον δυναμισμό του φωτός.

Η Μαρία ήταν φωτισμένη από Αυτόν που είναι το φως του κόσμου. Φωτισμένη από το Πνεύμα, τον Πατέρα ο οποίος την διάλεξε και την κάλεσε να γεννήσει στην ανθρωπότητα τον Λόγο ο οποίος έγινε άνθρωπος από το Πνεύμα και από Αυτήν. Και αυτή ζούσε αυτή την χάρη βαθιά στην καρδιά της και έτσι η καρδιά της ήταν γεμάτη από φως, γεμάτη από χάρη, μια χάρη που κάνει την Μαρία το πιο μεγάλο παράδειγμα της ιστορίας ενός ανθρώπου που συναντά τον Θεό και σε αυτή την συνάντηση επέρχεται η σωτηρία και η χαρά της Ανάστασης.
Η Μαρία η οποία ήταν γεμάτη από φως, ζούσε σε στάση μεγάλης ακρόασης στο πλάνο του Θεού, λέγοντας βαθιά και ταπεινά με ολοκληρωτική διαθεσιμότητα και μεγάλη ευθύνη ΝΑΙ, ας γίνει το θέλημα Σου. Έτσι αγαπητοί μου, αν κάποιος είναι γεμάτος από φως λέει απλά ΝΑΙ στο θέλημα του Θεού στην ζωή του. Και όχι μόνο αυτό αλλά ερμηνεύει και όλα τα συμβάντα της ζωής του υπό το φως της θέλησης του Κυρίου. Στην ιστορία, στις ανθρώπινες εμπειρίες και ιδιαίτερα στην ζωή ενός χριστιανού δεν υπάρχει τίποτα τυχαίο αλλά υπάρχει ένα πλάνο του Θεού για τον καθένα από εμάς και για τα γεγονότα της ζωής μας. Και αυτό το πλάνο είναι ένα πλάνο αγάπης, ζωής, σωτηρίας, ειρήνης για να ζούμε σαν παιδιά αγαπητά και κληρονόμοι της βασιλείας του Πατέρα, για να είμαστε αληθινά μέσα στην χαρά και στο φως. Αυτό είναι το σχέδιο που δίνει νόημα στην ζωή μας. Η Μαρία μπήκε στο σχέδιο του Θεού και μας έκανε όλους να μπούμε σεβόμενη την ελευθερία του καθενός. Έτσι μπορούμε να επιλέξουμε ανάμεσα στο να μπούμε και να λάβουμε μέρος στο συμπόσιο ή να παραμείνουμε έξω. Δηλαδή η ελευθερία μας βρίσκεται στο μέσο, ο Θεός μας αναζητεί πάντοτε και η προσευχή της Μαρίας, της μητέρας μας, μας συνοδεύει πάντοτε για να μένουμε στο Φως.

Για αυτό, αυτή η γιορτή του Ευαγγελισμού είναι και δική μας ιδιαίτερα όταν οι τάσεις μας είναι όπως αυτές της Μαρίας. Γεμάτες από φως, γεμάτες από χαρά και με αυτές γίνεται το θέλημα του Θεού και αντιμετωπίζεται η ζωή στις χαρές και στις λύπες, στις επιτυχίες και στις αποτυχίες, στις επιτυχίες και στις απογοητεύσεις. Κάνοντας το θέλημα του Θεού, μεγαλώνει κανείς στο σχέδιο της βασιλείας Του. Και έτσι καθένας οικοδομεί τον οίκο του Πατέρα. Κτίζοντας, στις σχέσεις του με τους άλλους, την αγάπη και μοιράζοντας μαζί τους το φως της ζωής.

Πόσα άτομα μας περιμένουν για να τους δώσουμε λίγο φως. Ας πάμε λοιπόν να ζήσουμε στην αρχιεπισκοπή μας τον δυναμισμό αυτής της αποστολής. Όταν κάποιος δίνει τότε λαμβάνει, αλλά τι θα δώσουμε εάν δεν έχουμε? Πόσο ωραίο είναι όταν δίνουμε κάτι και όλο αυτό που δίνουμε δεν είναι δικό μας αλλά είναι ένα δώρο του Θεού για μας. Η Μαρία, όπως και ο γιος της έδωσε όλη του την ζωή στο Πατέρα και στην ανθρωπότητα. Έτσι και μείς, όπως η Μαρία, προσφέρουμε την ζωή μας στον Θεό για να ζήσουμε σε κοινότητα και μέσα στην κοινότητα για την κοινότητα. Με αυτό τον τρόπο θα είμαστε μια κοινότητα-εκκλησία, φωτισμένη από τον Λόγο και από άτομα που θέλουν να ζήσουν την πνευματικότητα της Μαρίας. Και εγώ προσωπικά προσφέρω σε αυτή την εορτή του Ευαγγελισμού, την αποστολή μου εδώ μαζί σας, και την αρχιεπισκοπή μου, στην Παναγία και ζητώ από τον Κύριο δια της μεσιτείας της να μας βοηθήσει όλους στο να κάνουμε το θέλημα του Πατέρα και μόνο το θέλημα Του. Αμήν.
25.03.09
+Ιωσήφ Σουέηφ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

______________________________________________________

Η αγάπη ανανεώνει τη ζωή

Λουκάς 15, 11-32

Η έλλειψη αγάπης προκαλεί το θάνατο και η αφθονία της αγάπης δίνει ζωή και ανανεώνει την ζωή των ανθρώπων.

Είναι η Κυριακή του Ασώτου Υιού και σε βαθύτερη έννοια είναι η Κυριακή του Πατέρα που αγαπά και δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να αγαπά.

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια από τις πιο όμορφες εικόνες της ιστορίας της σωτηρίας. Σε μια σελίδα του Ευαγγελίου που συνοψίζει όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, την όλη σχέση ανάμεσα στον Θεό Πατέρα και εμάς. Εμείς, ο άνθρωπος και κάθε άνθρωπος, σε κάποια στιγμή της ζωής μας, αρνηθήκαμε τον Θεό, τον βάλαμε στο περιθώριο, επιλέξαμε να ζούμε μακριά από τον οίκο Του, μακριά από την καρδιά Του, θεωρώντας τους εαυτούς μας σαν ο εις και μόνος. Είναι το μίσος μας και το εγώ μας που μας οδηγεί στον θάνατο. Αντιμέτωποι με αυτή την πραγματικότητα του παρελθόντος αλλά και του παρόντος που συνεχίζεται στην ανθρώπινη εμπειρία μας, ο Θεός αναλαμβάνει πρωτοβουλίες την μια μετά την άλλη και πηγαίνει να μας συναντήσει.

Η αγάπη του Θεού για μας ενσαρκώθηκε με τρόπο ταπεινό. Ο πατέρας του ευαγγελίου του Ασώτου Υιού ταπεινώθηκε αναμένοντας τον γυρισμό του υιού του ή μάλλον ψάχνοντας τον, φωνάζοντας τον από τον θάνατο στην ζωή, από το σκοτάδι στο φως της Ανάστασης. Η αγάπη εκδηλώνεται με ταπεινότητα και όταν ένας ανακαλύπτει και βλέπει την ταπεινότητα του Πατέρα, μετατοπίζεται τότε για να κάνει το ίδιο, δηλαδή να μετανοήσει διότι δεν υπάρχει μετάνοια χωρίς αγάπη. Να μαρτυρούμε την αγάπη του Πατέρα στην ζωή μας, σημαίνει να είμαστε ταπεινοί και «μακάριοι οι ταπεινοί γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη της επαγγελίας» (Μτθ 5,5). Ο ταπεινός κερδίζει όχι μόνο την γη, αλλά την καρδιά του Θεού και τις καρδιές των ανθρώπων.

Η αγάπη που ο Πατέρας ζει και δίνει σαν το μεγάλο του δώρο στον άνθρωπο είναι μια συμπεριφορά αποδοχής, κατανόησης, πηγαίνει υπεράνω, συγχωράει, υποδέχεται, ζει την πατρότητα.

Η αγάπη εκδηλώνεται στην ζωή μας ζώντας την πατρότητα, που εκδηλώνεται στην παρουσία, μια παρουσία αγαπητή, μια παρουσία που υποδέχεται και συγχωράει, που συνοδεύει, που ανανεώνει μέσα στην ευσπλαχνία. Και πόση ανάγκη έχουμε αυτής της παρουσίας μέσα στα σπίτια μας, στις σχέσεις μας μεταξύ γονέων και παιδιών; Μία πνευματική παρουσία στις ενορίες μας, στα μοναστήρια μας, στις εκκλησιαστικές και πνευματικές μας δομές.

Σας εύχομαι μια καλή Κυριακή και τώρα που βρισκόμαστε στο μέσο της Σαρακοστής, ας ετοιμαστούμε βαθιά για να φθάσουμε στο Πάσχα το οποίο θέλουμε να ζήσουμε με την ταπεινότητα και την πατρότητα που αντανακλούν την μεγάλη αγάπη του Πατέρα που ανανεώνει την ζωή μας. Aμήν.

22. 03.09

+Ιωσήφ Σουέηφ

Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

_____________________________________________