HOLY FRIDAY

Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,

Αυτή η Παρασκευή είναι μεγάλη γιατί ο Θάνατος του Κυρίου είναι μεγάλος, το πιο μεγάλο γεγονός στην ιστορία της ανθρωπότητας. Είναι η ανάμνηση του θανάτου του Κυρίου. Ο Λόγος έγινε σάρκα και κατοίκησε ανάμεσα μας, και η
σάρκα αυτή ανυψώθηκε πάνω σε ένα ξύλο και καρφώθηκε πάνω σε ένα σταυρό που έγινε ο Σταυρός.

Από αυτή την σάρκα, τα δικά μας σώματα θεραπεύθηκαν, τα σώματα των αγίων αναστήθηκαν από τους τάφους, όλα τα σώματα που ήταν θαμμένα στην γη ανανεώθηκαν και έγιναν σώματα φωτεινά και προσκλήθηκαν στο συμπόσιο της Ουράνιας Βασιλείας, όπως είπε ο Δημιουργός και Σωτήρας στον ληστή εκ δεξιών: « Σε βεβαιώνω πως σήμερα κιόλας θα είσαι μαζί μου στον Παράδεισο» ( Λκ. 23,43).

Ναι αγαπητοί μου, αυτή είναι η πιο μεγάλη μέρα όπου τα σώματα μας ξαναδημιουργήθηκαν με τον Χριστό, τον νέο Αδάμ, και με την υπακοή Του αν
και ήταν ο Λόγος και δια του λόγου Του: «ας γίνει το θέλημα σου» και μέσα στην ταπεινοσύνη: εκπληρώθηκε, ξανάκανε από την αρχή, μια νέα δημιουργία και μια ανανεωμένη ανθρωπότητα που χαίρεται την Ανάσταση που είναι πραγματικά ελεύθερη από τα δεσμά του θανάτου και από όλους τους θανάτους, που είναι καλεσμένη στην ζωή και που δεν θα τελειώσει και δεν θα γεράσει
ποτέ. Αυτή είναι η αληθινή ζωή. Ναι, εμείς καλούμαστε σήμερα στην ζωή στον Χριστό, με τον Χριστό και για τον Χριστό.

Ας στοχαστούμε το σώμα του Ιησού. Πόσα βάσανα αντιμετώπισε αυτό το σώμα. Είναι ίσως τα πιο σκληρά στην ιστορία. Τα καρφωμένα χέρια Του είναι αυτά που ευλόγησαν και συνεχίζουν να ευλογούν, που έχουν θεραπεύσει και συνεχίζουν να θεραπεύουν, έχουν δημιουργήσει και εμφυσήσει την ζωή στον άνθρωπο και σε κάθε άνθρωπο. Μπροστά σε αυτά τα χέρια, εμείς, αναρωτιόμαστε, βαθιά και σοβαρά, για να δούμε, τι κάνουμε με τα δικά μας χέρια. Κύριε, κάνε τα δικά μας χέρια όπως τα δικά σου.

Το σώμα Του ήταν γεμάτο πληγές από τις μαστιγώσεις των τότε στρατιωτών, αλλά επίσης παρακαλώ, και από τις μαστιγώσεις του καθενός από εμάς, που αρνείται την αγάπη, αρνείται την συγχώρεση και διαφοροποιεί την εικόνα του
μυστικού Του σώματος, την Εκκλησία. Επομένως κάθε αρνητική συμπεριφορά και παραχάραξη είναι μια συνεισφορά στις μαστιγώσεις του Ιησού και συνεπώς στους σημερινούς μοντέρνους καιρούς είναι ένας διαμοιρασμός του σώματος του Ιησού, σε κάθε χώρο και τόπο και σε κάθε γενιά.

Ας ζητήσουμε από τον Χριστό σε αυτή την αγία ημέρα να μπορούμε να μαρτυρούμε τον Σταυρό, υπομένοντας καθημερινά τις δυσκολίες της ζωής,
των ανθρώπων και των γεγονότων. Όπως δηλαδή Αυτός, με την σιωπή του Αμνού που οδηγήθηκε στον θάνατο και με την δύναμη του Βασιλιά των Βασιλέων που λαμβάνει αποφάσεις για το καλό του λαού του και το κουράγιο του προφήτη που διακηρύσσει την αλήθεια που είναι μόνο Αγάπη,
Συγχώρεση και Ειρήνη.
Ας στοχαστούμε την πλευρά του Ιησού από την οποία έτρεχε αίμα και νερό. Είναι το βάπτισμα της ανθρωπότητας που γεννήθηκε από το αίμα και το
νερό. Γεννήθηκε από το Πνεύμα, από τον Λόγο που σταυρώθηκε, γεννήθηκε από τον Πατέρα για να μαρτυρήσει την αγάπη Του, γεννήθηκε για να
επιστρέψει στον οίκο του Πατέρα και να ζήσει μαζί Του.

Και εμείς, έχουμε συνείδηση του βαπτίσματος μας;Aυτό το νερό της ζωής ξηράθηκε μέσα στις καρδιές μας ή όχι; Tο λάδι και το μύρος της αγιότητας έγιναν ξηρά μέσα στο μυαλό μας; Kάποτε λόγω της αδιαφορίας και της θορυβώδους ζωής και κάποτε ακολουθώντας την εύκολη, επιφανειακή, επιπόλαια ζωή αρνούμενοι την αγάπη; Σε αυτή την μεγάλη ημέρα θέλουμε να
ανανεώσουμε τα μυστήρια του βαπτίσματος και να επαλειφθούμε θεληματικά και πνευματικά το λάδι της αγάπης, της αλήθειας και της μαρτυρίας.

Ναι αδελφές και αδελφοί μου, η τύχη μας πρέπει να είναι όπως αυτή του Ιησού, όχι μόνο σήμερα αλλά όλες τις ημέρες. Εμείς τώρα ζούμε έντονα μέσα στην πίστη και την αλήθεια, την επιβεβαίωση και την αποκαθήλωση, το μεγάλο μυστήριο της αγάπης. Θέλουμε όχι μόνο σήμερα αλλά όλες τις ημέρες να πεθάνουμε όπως Αυτός και να γίνουμε όπως Αυτός, αμνοί που οδηγούνται στην θυσία. Και έτσι, προσφέροντας τους εαυτούς μας, φθάνουμε στο λιμάνι της αγιότητας και των αγίων.

Ας πάμε τώρα, με μεγάλο κουράγιο, προς το λιμάνι της συγχώρεσης, εμείς που είμαστε μπροστά στον σταυρό, μπροστά στην συμφιλίωση που δίνει ειρήνη και γαλήνη και δημιουργεί φως και χαρά. Ας πάμε προς το καθήκον και την μαρτυρία βαθιά και σοβαρά ώστε να καταφέρουμε να οικοδομήσουμε τον εσωτερικό και πνευματικό άνθρωπο και μετά καθένας θα συνεργαστεί για να οικοδομήσει το σχέδιο της αποστολής μέσα στην εκκλησία και στο κόσμο, που είναι καλεσμένος να μπει στην πραγματικότητα του σταυρού και να ζήσει την κουλτούρα και την λογική του σταυρού.

Ναι αγαπητοί μου, από αυτό τον σταυρό έχουμε γεννηθεί και έχουμε κληθεί για να κάνουμε ώστε να γεννιέται πάντοτε μια ανθρωπότητα που μαρτυρά αγάπη και συγχώρεση. Αμήν.

+ Ιωσήφ Σουέηφ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

______________________________________________________