Λουκάς 15, 11-32
Η έλλειψη αγάπης προκαλεί το θάνατο και η αφθονία της αγάπης δίνει ζωή και ανανεώνει την ζωή των ανθρώπων.
Είναι η Κυριακή του Ασώτου Υιού και σε βαθύτερη έννοια είναι η Κυριακή του Πατέρα που αγαπά και δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να αγαπά.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια από τις πιο όμορφες εικόνες της ιστορίας της σωτηρίας. Σε μια σελίδα του Ευαγγελίου που συνοψίζει όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, την όλη σχέση ανάμεσα στον Θεό Πατέρα και εμάς. Εμείς, ο άνθρωπος και κάθε άνθρωπος, σε κάποια στιγμή της ζωής μας, αρνηθήκαμε τον Θεό, τον βάλαμε στο περιθώριο, επιλέξαμε να ζούμε μακριά από τον οίκο Του, μακριά από την καρδιά Του, θεωρώντας τους εαυτούς μας σαν ο εις και μόνος. Είναι το μίσος μας και το εγώ μας που μας οδηγεί στον θάνατο. Αντιμέτωποι με αυτή την πραγματικότητα του παρελθόντος αλλά και του παρόντος που συνεχίζεται στην ανθρώπινη εμπειρία μας, ο Θεός αναλαμβάνει πρωτοβουλίες την μια μετά την άλλη και πηγαίνει να μας συναντήσει.
Η αγάπη του Θεού για μας ενσαρκώθηκε με τρόπο ταπεινό. Ο πατέρας του ευαγγελίου του Ασώτου Υιού ταπεινώθηκε αναμένοντας τον γυρισμό του υιού του ή μάλλον ψάχνοντας τον, φωνάζοντας τον από τον θάνατο στην ζωή, από το σκοτάδι στο φως της Ανάστασης. Η αγάπη εκδηλώνεται με ταπεινότητα και όταν ένας ανακαλύπτει και βλέπει την ταπεινότητα του Πατέρα, μετατοπίζεται τότε για να κάνει το ίδιο, δηλαδή να μετανοήσει διότι δεν υπάρχει μετάνοια χωρίς αγάπη. Να μαρτυρούμε την αγάπη του Πατέρα στην ζωή μας, σημαίνει να είμαστε ταπεινοί και «μακάριοι οι ταπεινοί γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη της επαγγελίας» (Μτθ 5,5). Ο ταπεινός κερδίζει όχι μόνο την γη, αλλά την καρδιά του Θεού και τις καρδιές των ανθρώπων.
Η αγάπη που ο Πατέρας ζει και δίνει σαν το μεγάλο του δώρο στον άνθρωπο είναι μια συμπεριφορά αποδοχής, κατανόησης, πηγαίνει υπεράνω, συγχωράει, υποδέχεται, ζει την πατρότητα.
Η αγάπη εκδηλώνεται στην ζωή μας ζώντας την πατρότητα, που εκδηλώνεται στην παρουσία, μια παρουσία αγαπητή, μια παρουσία που υποδέχεται και συγχωράει, που συνοδεύει, που ανανεώνει μέσα στην ευσπλαχνία. Και πόση ανάγκη έχουμε αυτής της παρουσίας μέσα στα σπίτια μας, στις σχέσεις μας μεταξύ γονέων και παιδιών; Μία πνευματική παρουσία στις ενορίες μας, στα μοναστήρια μας, στις εκκλησιαστικές και πνευματικές μας δομές.
Σας εύχομαι μια καλή Κυριακή και τώρα που βρισκόμαστε στο μέσο της Σαρακοστής, ας ετοιμαστούμε βαθιά για να φθάσουμε στο Πάσχα το οποίο θέλουμε να ζήσουμε με την ταπεινότητα και την πατρότητα που αντανακλούν την μεγάλη αγάπη του Πατέρα που ανανεώνει την ζωή μας. Aμήν.
22. 03.09
+Ιωσήφ Σουέηφ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου
_____________________________________________
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου
