Σήμερα είναι η Δευτέρα της Στάχτης. Είναι η ημέρα που αρχίζουμε το δρόμο της Σαρακοστής μαζί με τον Ιησού ο οποίος μετά το Βάπτισμα Του πήγε στην έρημο και παρέμεινε εκεί για 40 ημέρες. Έτσι και μείς, μετά το Βάπτισμα μας, πηγαίνουμε για 40 ημέρες να ανανεώσουμε την πίστη μας την οποία λάβαμε με το βάπτισμα μας, τον Ιησού, δηλαδή με τον θάνατο και την ανάσταση Του. Αυτή η περίοδος είναι πολύ ωραία και πολύ πλούσια σε σημασία.
Είναι η περίοδος της νηστείας δηλαδή να μην τρώμε επίγειο άρτο για να φάμε τον Λόγο του Θεού, το Ευαγγέλιο που είναι ο λόγος που δίνει ζωή και ανανεώνει σε μας την ζωή, την αγάπη, την ελπίδα και μας κάνει ιεραπόστολους του Λόγου.
Είναι η περίοδος της προσευχής δηλαδή να περνάμε ωραίες στιγμές με τον Ιησού, μέσα στην σιωπή και τον στοχασμό, να δοξάζουμε το όνομα Του που υπερέχει όλων των ονομάτων της γης, να Τον ευχαριστούμε για την ζωή και όλες τις χαρές που μας προσφέρει στο διάβα της. Και να του ζητούμε μπροστά στις δυσκολίες και τις απειλές της καθημερινότητας να γίνει το θέλημα του Πατέρα όπως ο ίδιος έλεγε κάθε μέρα της ζωής Του μέχρι την τελευταία του στον Σταυρό που ήταν για μας, η πρώτη ημέρα μιας νέας δημιουργίας.
Είναι η περίοδος που πρέπει, εντατικά, να δείχνουμε συμπόνια
στους αδελφούς που βρίσκονται σε ανάγκη σαν ένδειξη αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων όπως το παράδειγμα του Ιησού, που ενώθηκε στην ανθρώπινη, αδύνατη φύση μας και την θεράπευσε στην ψυχή και στο σώμα.
Είναι η περίοδος της θεραπείας και έτσι περνάμε από την μια Κυριακή στην άλλη με μια θεραπεία διαφορετικού τύπου για να βεβαιωθούμε ότι ο Ιησούς συνεχίζει να θεραπεύει την ανθρωπότητα και τον καθένα από εμάς βαθιά μέσα του και να ανανεώνει την ζωή μας στην πίστη και στην αγάπη.
Είναι η περίοδος της ουσιαστικής μετάνοιας δηλαδή της συμφιλίωσης με τον Θεό, με τον εαυτό μας και με τους άλλους και αυτό το τελευταίο είναι το πιο δύσκολο ή μάλλον αν γίνεται τελευταίο σημαίνει ότι τα πρώτα δύο δεν είναι ξεκάθαρα και βαθιά και παραμένουν επιφανειακά. Η ειρηνική συνύπαρξη με τον άλλο είναι το μεγάλο δείγμα της παρουσίας του Θεού.
Εδώ σας καλώ για εξομολόγηση την περίοδο αυτή. Δεν γνωρίζω, πόσα άτομα εξομολογούνται. Δεν γνωρίζω αν έχουμε επίγνωση της μεγάλης χάρης που ο Κύριος μας δίνει στην εξομολόγηση. Η αλήθεια είναι ότι πέφτει ένα βουνό από τους ώμους μας όταν εξομολογούμαστε, μόνο γιατί η ευσπλαχνία του Θεού είναι υπέρτατη.
Λοιπόν, καλή Σαρακοστή σε όλους σας. Αυτός ο Σταυρός με τον οποίο σημαδεύουμε το μέτωπο μας είναι ένα κάλεσμα για την προσωπική μας συνάντηση με τον Χριστό, ζωντανό και δοξασμένο, για να είμαστε γι’ Αυτόν σημεία αγάπης, ελπίδας και χαράς στον κόσμο. Αμήν.
02-03-09
+Γιούσεφ Σουέηφ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου