Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,
Κατά αυτήν την ημέρα του Ευαγγελισμού, γιορτάζουμε όχι μόνον την γιορτή της Μαρίας, αλλά και την γιορτή όλης της ανθρωπότητας η οποία δια μέσου της Μαρίας είδε το Φως. Η Μαρία είναι η μητέρα του Φωτός. Είναι η μητέρα του Ιησού ο οποίος είναι το Φως του κόσμου, το φως που έδιωξε μια και για πάντα το σκότος του θανάτου και μας έδωσε την χαρά να ζήσουμε φωτισμένοι από την Ανάσταση.
Ο Ευαγγελισμός συνεπώς ήταν μια αποφασιστική στιγμή για την ιστορία της ανθρωπότητας. Και έτσι δια μέσου της Μαρίας της κόρης του Θεού που γίνεται μητέρα του Θεού, αυτή η ανθρωπότητα που είναι δική μας και που είναι όλοι οι άνθρωποι από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον εισέρχονται στον δυναμισμό του φωτός.
Η Μαρία ήταν φωτισμένη από Αυτόν που είναι το φως του κόσμου. Φωτισμένη από το Πνεύμα, τον Πατέρα ο οποίος την διάλεξε και την κάλεσε να γεννήσει στην ανθρωπότητα τον Λόγο ο οποίος έγινε άνθρωπος από το Πνεύμα και από Αυτήν. Και αυτή ζούσε αυτή την χάρη βαθιά στην καρδιά της και έτσι η καρδιά της ήταν γεμάτη από φως, γεμάτη από χάρη, μια χάρη που κάνει την Μαρία το πιο μεγάλο παράδειγμα της ιστορίας ενός ανθρώπου που συναντά τον Θεό και σε αυτή την συνάντηση επέρχεται η σωτηρία και η χαρά της Ανάστασης.
Η Μαρία η οποία ήταν γεμάτη από φως, ζούσε σε στάση μεγάλης ακρόασης στο πλάνο του Θεού, λέγοντας βαθιά και ταπεινά με ολοκληρωτική διαθεσιμότητα και μεγάλη ευθύνη ΝΑΙ, ας γίνει το θέλημα Σου. Έτσι αγαπητοί μου, αν κάποιος είναι γεμάτος από φως λέει απλά ΝΑΙ στο θέλημα του Θεού στην ζωή του. Και όχι μόνο αυτό αλλά ερμηνεύει και όλα τα συμβάντα της ζωής του υπό το φως της θέλησης του Κυρίου. Στην ιστορία, στις ανθρώπινες εμπειρίες και ιδιαίτερα στην ζωή ενός χριστιανού δεν υπάρχει τίποτα τυχαίο αλλά υπάρχει ένα πλάνο του Θεού για τον καθένα από εμάς και για τα γεγονότα της ζωής μας. Και αυτό το πλάνο είναι ένα πλάνο αγάπης, ζωής, σωτηρίας, ειρήνης για να ζούμε σαν παιδιά αγαπητά και κληρονόμοι της βασιλείας του Πατέρα, για να είμαστε αληθινά μέσα στην χαρά και στο φως. Αυτό είναι το σχέδιο που δίνει νόημα στην ζωή μας. Η Μαρία μπήκε στο σχέδιο του Θεού και μας έκανε όλους να μπούμε σεβόμενη την ελευθερία του καθενός. Έτσι μπορούμε να επιλέξουμε ανάμεσα στο να μπούμε και να λάβουμε μέρος στο συμπόσιο ή να παραμείνουμε έξω. Δηλαδή η ελευθερία μας βρίσκεται στο μέσο, ο Θεός μας αναζητεί πάντοτε και η προσευχή της Μαρίας, της μητέρας μας, μας συνοδεύει πάντοτε για να μένουμε στο Φως.
Για αυτό, αυτή η γιορτή του Ευαγγελισμού είναι και δική μας ιδιαίτερα όταν οι τάσεις μας είναι όπως αυτές της Μαρίας. Γεμάτες από φως, γεμάτες από χαρά και με αυτές γίνεται το θέλημα του Θεού και αντιμετωπίζεται η ζωή στις χαρές και στις λύπες, στις επιτυχίες και στις αποτυχίες, στις επιτυχίες και στις απογοητεύσεις. Κάνοντας το θέλημα του Θεού, μεγαλώνει κανείς στο σχέδιο της βασιλείας Του. Και έτσι καθένας οικοδομεί τον οίκο του Πατέρα. Κτίζοντας, στις σχέσεις του με τους άλλους, την αγάπη και μοιράζοντας μαζί τους το φως της ζωής.
Πόσα άτομα μας περιμένουν για να τους δώσουμε λίγο φως. Ας πάμε λοιπόν να ζήσουμε στην αρχιεπισκοπή μας τον δυναμισμό αυτής της αποστολής. Όταν κάποιος δίνει τότε λαμβάνει, αλλά τι θα δώσουμε εάν δεν έχουμε? Πόσο ωραίο είναι όταν δίνουμε κάτι και όλο αυτό που δίνουμε δεν είναι δικό μας αλλά είναι ένα δώρο του Θεού για μας. Η Μαρία, όπως και ο γιος της έδωσε όλη του την ζωή στο Πατέρα και στην ανθρωπότητα. Έτσι και μείς, όπως η Μαρία, προσφέρουμε την ζωή μας στον Θεό για να ζήσουμε σε κοινότητα και μέσα στην κοινότητα για την κοινότητα. Με αυτό τον τρόπο θα είμαστε μια κοινότητα-εκκλησία, φωτισμένη από τον Λόγο και από άτομα που θέλουν να ζήσουν την πνευματικότητα της Μαρίας. Και εγώ προσωπικά προσφέρω σε αυτή την εορτή του Ευαγγελισμού, την αποστολή μου εδώ μαζί σας, και την αρχιεπισκοπή μου, στην Παναγία και ζητώ από τον Κύριο δια της μεσιτείας της να μας βοηθήσει όλους στο να κάνουμε το θέλημα του Πατέρα και μόνο το θέλημα Του. Αμήν.
25.03.09
+Ιωσήφ Σουέηφ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου
______________________________________________________
Sunday, March 29, 2009
Thursday, March 26, 2009
Η αγάπη ανανεώνει τη ζωή
Λουκάς 15, 11-32
Η έλλειψη αγάπης προκαλεί το θάνατο και η αφθονία της αγάπης δίνει ζωή και ανανεώνει την ζωή των ανθρώπων.
Είναι η Κυριακή του Ασώτου Υιού και σε βαθύτερη έννοια είναι η Κυριακή του Πατέρα που αγαπά και δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να αγαπά.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια από τις πιο όμορφες εικόνες της ιστορίας της σωτηρίας. Σε μια σελίδα του Ευαγγελίου που συνοψίζει όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, την όλη σχέση ανάμεσα στον Θεό Πατέρα και εμάς. Εμείς, ο άνθρωπος και κάθε άνθρωπος, σε κάποια στιγμή της ζωής μας, αρνηθήκαμε τον Θεό, τον βάλαμε στο περιθώριο, επιλέξαμε να ζούμε μακριά από τον οίκο Του, μακριά από την καρδιά Του, θεωρώντας τους εαυτούς μας σαν ο εις και μόνος. Είναι το μίσος μας και το εγώ μας που μας οδηγεί στον θάνατο. Αντιμέτωποι με αυτή την πραγματικότητα του παρελθόντος αλλά και του παρόντος που συνεχίζεται στην ανθρώπινη εμπειρία μας, ο Θεός αναλαμβάνει πρωτοβουλίες την μια μετά την άλλη και πηγαίνει να μας συναντήσει.
Η αγάπη του Θεού για μας ενσαρκώθηκε με τρόπο ταπεινό. Ο πατέρας του ευαγγελίου του Ασώτου Υιού ταπεινώθηκε αναμένοντας τον γυρισμό του υιού του ή μάλλον ψάχνοντας τον, φωνάζοντας τον από τον θάνατο στην ζωή, από το σκοτάδι στο φως της Ανάστασης. Η αγάπη εκδηλώνεται με ταπεινότητα και όταν ένας ανακαλύπτει και βλέπει την ταπεινότητα του Πατέρα, μετατοπίζεται τότε για να κάνει το ίδιο, δηλαδή να μετανοήσει διότι δεν υπάρχει μετάνοια χωρίς αγάπη. Να μαρτυρούμε την αγάπη του Πατέρα στην ζωή μας, σημαίνει να είμαστε ταπεινοί και «μακάριοι οι ταπεινοί γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη της επαγγελίας» (Μτθ 5,5). Ο ταπεινός κερδίζει όχι μόνο την γη, αλλά την καρδιά του Θεού και τις καρδιές των ανθρώπων.
Η αγάπη που ο Πατέρας ζει και δίνει σαν το μεγάλο του δώρο στον άνθρωπο είναι μια συμπεριφορά αποδοχής, κατανόησης, πηγαίνει υπεράνω, συγχωράει, υποδέχεται, ζει την πατρότητα.
Η αγάπη εκδηλώνεται στην ζωή μας ζώντας την πατρότητα, που εκδηλώνεται στην παρουσία, μια παρουσία αγαπητή, μια παρουσία που υποδέχεται και συγχωράει, που συνοδεύει, που ανανεώνει μέσα στην ευσπλαχνία. Και πόση ανάγκη έχουμε αυτής της παρουσίας μέσα στα σπίτια μας, στις σχέσεις μας μεταξύ γονέων και παιδιών; Μία πνευματική παρουσία στις ενορίες μας, στα μοναστήρια μας, στις εκκλησιαστικές και πνευματικές μας δομές.
Σας εύχομαι μια καλή Κυριακή και τώρα που βρισκόμαστε στο μέσο της Σαρακοστής, ας ετοιμαστούμε βαθιά για να φθάσουμε στο Πάσχα το οποίο θέλουμε να ζήσουμε με την ταπεινότητα και την πατρότητα που αντανακλούν την μεγάλη αγάπη του Πατέρα που ανανεώνει την ζωή μας. Aμήν.
22. 03.09
+Ιωσήφ Σουέηφ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου
_____________________________________________
Η έλλειψη αγάπης προκαλεί το θάνατο και η αφθονία της αγάπης δίνει ζωή και ανανεώνει την ζωή των ανθρώπων.
Είναι η Κυριακή του Ασώτου Υιού και σε βαθύτερη έννοια είναι η Κυριακή του Πατέρα που αγαπά και δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να αγαπά.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια από τις πιο όμορφες εικόνες της ιστορίας της σωτηρίας. Σε μια σελίδα του Ευαγγελίου που συνοψίζει όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, την όλη σχέση ανάμεσα στον Θεό Πατέρα και εμάς. Εμείς, ο άνθρωπος και κάθε άνθρωπος, σε κάποια στιγμή της ζωής μας, αρνηθήκαμε τον Θεό, τον βάλαμε στο περιθώριο, επιλέξαμε να ζούμε μακριά από τον οίκο Του, μακριά από την καρδιά Του, θεωρώντας τους εαυτούς μας σαν ο εις και μόνος. Είναι το μίσος μας και το εγώ μας που μας οδηγεί στον θάνατο. Αντιμέτωποι με αυτή την πραγματικότητα του παρελθόντος αλλά και του παρόντος που συνεχίζεται στην ανθρώπινη εμπειρία μας, ο Θεός αναλαμβάνει πρωτοβουλίες την μια μετά την άλλη και πηγαίνει να μας συναντήσει.
Η αγάπη του Θεού για μας ενσαρκώθηκε με τρόπο ταπεινό. Ο πατέρας του ευαγγελίου του Ασώτου Υιού ταπεινώθηκε αναμένοντας τον γυρισμό του υιού του ή μάλλον ψάχνοντας τον, φωνάζοντας τον από τον θάνατο στην ζωή, από το σκοτάδι στο φως της Ανάστασης. Η αγάπη εκδηλώνεται με ταπεινότητα και όταν ένας ανακαλύπτει και βλέπει την ταπεινότητα του Πατέρα, μετατοπίζεται τότε για να κάνει το ίδιο, δηλαδή να μετανοήσει διότι δεν υπάρχει μετάνοια χωρίς αγάπη. Να μαρτυρούμε την αγάπη του Πατέρα στην ζωή μας, σημαίνει να είμαστε ταπεινοί και «μακάριοι οι ταπεινοί γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη της επαγγελίας» (Μτθ 5,5). Ο ταπεινός κερδίζει όχι μόνο την γη, αλλά την καρδιά του Θεού και τις καρδιές των ανθρώπων.
Η αγάπη που ο Πατέρας ζει και δίνει σαν το μεγάλο του δώρο στον άνθρωπο είναι μια συμπεριφορά αποδοχής, κατανόησης, πηγαίνει υπεράνω, συγχωράει, υποδέχεται, ζει την πατρότητα.
Η αγάπη εκδηλώνεται στην ζωή μας ζώντας την πατρότητα, που εκδηλώνεται στην παρουσία, μια παρουσία αγαπητή, μια παρουσία που υποδέχεται και συγχωράει, που συνοδεύει, που ανανεώνει μέσα στην ευσπλαχνία. Και πόση ανάγκη έχουμε αυτής της παρουσίας μέσα στα σπίτια μας, στις σχέσεις μας μεταξύ γονέων και παιδιών; Μία πνευματική παρουσία στις ενορίες μας, στα μοναστήρια μας, στις εκκλησιαστικές και πνευματικές μας δομές.
Σας εύχομαι μια καλή Κυριακή και τώρα που βρισκόμαστε στο μέσο της Σαρακοστής, ας ετοιμαστούμε βαθιά για να φθάσουμε στο Πάσχα το οποίο θέλουμε να ζήσουμε με την ταπεινότητα και την πατρότητα που αντανακλούν την μεγάλη αγάπη του Πατέρα που ανανεώνει την ζωή μας. Aμήν.
22. 03.09
+Ιωσήφ Σουέηφ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου
_____________________________________________
Tuesday, March 10, 2009
Domenica del Leproso
Η προσευχή είναι μία πηγή της θεραπείας.
Το σημερινό Ευαγγέλιο, με το οποίο η Μαρωνιτική Λειτουργία αρχίζει τις στάσεις του δρόμου της Σαρακοστής, μας δείχνει την σημασία της προσευχής στην ζωή και στην αποστολή του Ιησού.
Σε αυτό το Ευαγγέλιο έγινε η θεραπεία ενός ανθρώπου λεπρού ο οποίος ζήτησε από τον Χριστό την χάρη της ελευθερίας, δηλαδή την θεραπεία όχι μόνο του σώματος του, αλλά περισσότερο, της ψυχής του, της κοινωνίας, της θρησκείας και όλων των νόμων που τον περιβάλλουν και το κάνουν ένα ζωντανό-νεκρό. Ο Ιησούς τον θεραπεύει και συνεχίζει να θεραπεύει κάθε άνθρωπο που του ζητά θεραπεία. Είναι μία πράξη του Δημιουργού ο οποίος θεραπεύει γιατί αγαπά, απλώνει το χέρι για να δώσει δύναμη, αγγίζει τον άνθρωπο για να τον γεμίσει με ευσπλαχνία και λέει το λόγο Του που δίνει ζωή και ανανεώνει μέσα μας τη ζωή.
Ο Ιησούς, προτού πραγματοποιήσει αυτό το σχέδιο της ζωής και της σωτηρίας, πήγε στην έρημο και πέρασε όλη τη νύκτα προσευχόμενος.
Αυτή η νύκτα είναι μία από τις πολλές νύκτες που έχουν εισάγει την νύκτα όπου και όταν ο Ιησούς προσευχήθηκε στον Πατέρα για την θεραπεία της ανθρωπότητας η οποία πραγματοποιήθηκε με τον Θάνατο και την Ανάσταση Του. Η προσευχή ετοιμάζει την θεραπεία και η εμπειρία της προσευχής, μας θεραπεύει. Επιτρέπει στο Άγιο Πνεύμα να εισέλθει στις καρδιές μας. Δημιουργεί κεντρικό χώρο για τον Χριστό στην ζωή μας και οδηγεί στον Πατέρα ολόκληρη την ανθρωπότητα που Τον φωνάζει Αββά ή Πατέρα.
Πόσες φορές ζητούμε θεραπείες όλων των τύπων και ξεχνάμε ότι η προσευχή θεραπεύει? Πόσες φορές θέλουμε να πιέσουμε για την θεραπεία
χωρίς να αφήνουμε περιθώριο στο Άγιο Πνεύμα να δράσει στο δρόμο της ζωής μας? Ακόμη, πόσες φορές νοιώθουμε μια μεγάλη ανανέωση στις καρδιές μας γιατί επικοινωνήσαμε βαθιά με τον Κύριο? Και πόσες φορές
είμαστε εδώ καθισμένοι στου πάγκους της εκκλησίας και τίποτα δεν αλλάζει στην συμπεριφορά μας γιατί ζητάμε πολλά πράγματα και όχι το θέλημα του Θεού?
Η προσευχή κάνει να πεθάνει σε μας
ο παλαιός άνθρωπος και μας ανανεώνει σε ζωντανά μέλη του σώματος του Χριστού. Η προσευχή, μάς ελευθερώνει από τον νόμο και μας κάνει να γευτούμε την χάρη του Ιησού. Η προσευχή, μας κάνει να περάσουμε από τον θάνατο στη ζωή, όπως στην περίπτωση του λεπρού που πέρασε προς την ελευθερία των παιδιών του Θεού, προς την ζωή και την ανθρώπινη
αξιοπρέπεια.
Επομένως, αυτή την Κυριακή, ας ανανεώσουμε μέσα μας και στις οικογένειες μας, τις ενορίες μας και στη επισκοπή μας την εμπειρία της προσευχής που κάνει θαύματα. Μετατρέπει τα παλιά προγράμματα σε ένα νέο πλάνο του Κυρίου που δεν είναι άλλο παρά η αγάπη και η συγχώρεση, η ειρήνη και η χαρά που προσφέρει σε κάθε άνθρωπο. Αμήν.
08-03-09
+Ιωσήφ Σουέηφ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου
______________________________________________
Το σημερινό Ευαγγέλιο, με το οποίο η Μαρωνιτική Λειτουργία αρχίζει τις στάσεις του δρόμου της Σαρακοστής, μας δείχνει την σημασία της προσευχής στην ζωή και στην αποστολή του Ιησού.
Σε αυτό το Ευαγγέλιο έγινε η θεραπεία ενός ανθρώπου λεπρού ο οποίος ζήτησε από τον Χριστό την χάρη της ελευθερίας, δηλαδή την θεραπεία όχι μόνο του σώματος του, αλλά περισσότερο, της ψυχής του, της κοινωνίας, της θρησκείας και όλων των νόμων που τον περιβάλλουν και το κάνουν ένα ζωντανό-νεκρό. Ο Ιησούς τον θεραπεύει και συνεχίζει να θεραπεύει κάθε άνθρωπο που του ζητά θεραπεία. Είναι μία πράξη του Δημιουργού ο οποίος θεραπεύει γιατί αγαπά, απλώνει το χέρι για να δώσει δύναμη, αγγίζει τον άνθρωπο για να τον γεμίσει με ευσπλαχνία και λέει το λόγο Του που δίνει ζωή και ανανεώνει μέσα μας τη ζωή.
Ο Ιησούς, προτού πραγματοποιήσει αυτό το σχέδιο της ζωής και της σωτηρίας, πήγε στην έρημο και πέρασε όλη τη νύκτα προσευχόμενος.
Αυτή η νύκτα είναι μία από τις πολλές νύκτες που έχουν εισάγει την νύκτα όπου και όταν ο Ιησούς προσευχήθηκε στον Πατέρα για την θεραπεία της ανθρωπότητας η οποία πραγματοποιήθηκε με τον Θάνατο και την Ανάσταση Του. Η προσευχή ετοιμάζει την θεραπεία και η εμπειρία της προσευχής, μας θεραπεύει. Επιτρέπει στο Άγιο Πνεύμα να εισέλθει στις καρδιές μας. Δημιουργεί κεντρικό χώρο για τον Χριστό στην ζωή μας και οδηγεί στον Πατέρα ολόκληρη την ανθρωπότητα που Τον φωνάζει Αββά ή Πατέρα.
Πόσες φορές ζητούμε θεραπείες όλων των τύπων και ξεχνάμε ότι η προσευχή θεραπεύει? Πόσες φορές θέλουμε να πιέσουμε για την θεραπεία
χωρίς να αφήνουμε περιθώριο στο Άγιο Πνεύμα να δράσει στο δρόμο της ζωής μας? Ακόμη, πόσες φορές νοιώθουμε μια μεγάλη ανανέωση στις καρδιές μας γιατί επικοινωνήσαμε βαθιά με τον Κύριο? Και πόσες φορές
είμαστε εδώ καθισμένοι στου πάγκους της εκκλησίας και τίποτα δεν αλλάζει στην συμπεριφορά μας γιατί ζητάμε πολλά πράγματα και όχι το θέλημα του Θεού?
Η προσευχή κάνει να πεθάνει σε μας
ο παλαιός άνθρωπος και μας ανανεώνει σε ζωντανά μέλη του σώματος του Χριστού. Η προσευχή, μάς ελευθερώνει από τον νόμο και μας κάνει να γευτούμε την χάρη του Ιησού. Η προσευχή, μας κάνει να περάσουμε από τον θάνατο στη ζωή, όπως στην περίπτωση του λεπρού που πέρασε προς την ελευθερία των παιδιών του Θεού, προς την ζωή και την ανθρώπινη
αξιοπρέπεια.
Επομένως, αυτή την Κυριακή, ας ανανεώσουμε μέσα μας και στις οικογένειες μας, τις ενορίες μας και στη επισκοπή μας την εμπειρία της προσευχής που κάνει θαύματα. Μετατρέπει τα παλιά προγράμματα σε ένα νέο πλάνο του Κυρίου που δεν είναι άλλο παρά η αγάπη και η συγχώρεση, η ειρήνη και η χαρά που προσφέρει σε κάθε άνθρωπο. Αμήν.
08-03-09
+Ιωσήφ Σουέηφ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου
______________________________________________
Lunedi delle cenere
Σήμερα είναι η Δευτέρα της Στάχτης. Είναι η ημέρα που αρχίζουμε το δρόμο της Σαρακοστής μαζί με τον Ιησού ο οποίος μετά το Βάπτισμα Του πήγε στην έρημο και παρέμεινε εκεί για 40 ημέρες. Έτσι και μείς, μετά το Βάπτισμα μας, πηγαίνουμε για 40 ημέρες να ανανεώσουμε την πίστη μας την οποία λάβαμε με το βάπτισμα μας, τον Ιησού, δηλαδή με τον θάνατο και την ανάσταση Του. Αυτή η περίοδος είναι πολύ ωραία και πολύ πλούσια σε σημασία.
Είναι η περίοδος της νηστείας δηλαδή να μην τρώμε επίγειο άρτο για να φάμε τον Λόγο του Θεού, το Ευαγγέλιο που είναι ο λόγος που δίνει ζωή και ανανεώνει σε μας την ζωή, την αγάπη, την ελπίδα και μας κάνει ιεραπόστολους του Λόγου.
Είναι η περίοδος της προσευχής δηλαδή να περνάμε ωραίες στιγμές με τον Ιησού, μέσα στην σιωπή και τον στοχασμό, να δοξάζουμε το όνομα Του που υπερέχει όλων των ονομάτων της γης, να Τον ευχαριστούμε για την ζωή και όλες τις χαρές που μας προσφέρει στο διάβα της. Και να του ζητούμε μπροστά στις δυσκολίες και τις απειλές της καθημερινότητας να γίνει το θέλημα του Πατέρα όπως ο ίδιος έλεγε κάθε μέρα της ζωής Του μέχρι την τελευταία του στον Σταυρό που ήταν για μας, η πρώτη ημέρα μιας νέας δημιουργίας.
Είναι η περίοδος που πρέπει, εντατικά, να δείχνουμε συμπόνια
στους αδελφούς που βρίσκονται σε ανάγκη σαν ένδειξη αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων όπως το παράδειγμα του Ιησού, που ενώθηκε στην ανθρώπινη, αδύνατη φύση μας και την θεράπευσε στην ψυχή και στο σώμα.
Είναι η περίοδος της θεραπείας και έτσι περνάμε από την μια Κυριακή στην άλλη με μια θεραπεία διαφορετικού τύπου για να βεβαιωθούμε ότι ο Ιησούς συνεχίζει να θεραπεύει την ανθρωπότητα και τον καθένα από εμάς βαθιά μέσα του και να ανανεώνει την ζωή μας στην πίστη και στην αγάπη.
Είναι η περίοδος της ουσιαστικής μετάνοιας δηλαδή της συμφιλίωσης με τον Θεό, με τον εαυτό μας και με τους άλλους και αυτό το τελευταίο είναι το πιο δύσκολο ή μάλλον αν γίνεται τελευταίο σημαίνει ότι τα πρώτα δύο δεν είναι ξεκάθαρα και βαθιά και παραμένουν επιφανειακά. Η ειρηνική συνύπαρξη με τον άλλο είναι το μεγάλο δείγμα της παρουσίας του Θεού.
Εδώ σας καλώ για εξομολόγηση την περίοδο αυτή. Δεν γνωρίζω, πόσα άτομα εξομολογούνται. Δεν γνωρίζω αν έχουμε επίγνωση της μεγάλης χάρης που ο Κύριος μας δίνει στην εξομολόγηση. Η αλήθεια είναι ότι πέφτει ένα βουνό από τους ώμους μας όταν εξομολογούμαστε, μόνο γιατί η ευσπλαχνία του Θεού είναι υπέρτατη.
Λοιπόν, καλή Σαρακοστή σε όλους σας. Αυτός ο Σταυρός με τον οποίο σημαδεύουμε το μέτωπο μας είναι ένα κάλεσμα για την προσωπική μας συνάντηση με τον Χριστό, ζωντανό και δοξασμένο, για να είμαστε γι’ Αυτόν σημεία αγάπης, ελπίδας και χαράς στον κόσμο. Αμήν.
02-03-09
+Γιούσεφ Σουέηφ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου
Είναι η περίοδος της νηστείας δηλαδή να μην τρώμε επίγειο άρτο για να φάμε τον Λόγο του Θεού, το Ευαγγέλιο που είναι ο λόγος που δίνει ζωή και ανανεώνει σε μας την ζωή, την αγάπη, την ελπίδα και μας κάνει ιεραπόστολους του Λόγου.
Είναι η περίοδος της προσευχής δηλαδή να περνάμε ωραίες στιγμές με τον Ιησού, μέσα στην σιωπή και τον στοχασμό, να δοξάζουμε το όνομα Του που υπερέχει όλων των ονομάτων της γης, να Τον ευχαριστούμε για την ζωή και όλες τις χαρές που μας προσφέρει στο διάβα της. Και να του ζητούμε μπροστά στις δυσκολίες και τις απειλές της καθημερινότητας να γίνει το θέλημα του Πατέρα όπως ο ίδιος έλεγε κάθε μέρα της ζωής Του μέχρι την τελευταία του στον Σταυρό που ήταν για μας, η πρώτη ημέρα μιας νέας δημιουργίας.
Είναι η περίοδος που πρέπει, εντατικά, να δείχνουμε συμπόνια
στους αδελφούς που βρίσκονται σε ανάγκη σαν ένδειξη αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων όπως το παράδειγμα του Ιησού, που ενώθηκε στην ανθρώπινη, αδύνατη φύση μας και την θεράπευσε στην ψυχή και στο σώμα.
Είναι η περίοδος της θεραπείας και έτσι περνάμε από την μια Κυριακή στην άλλη με μια θεραπεία διαφορετικού τύπου για να βεβαιωθούμε ότι ο Ιησούς συνεχίζει να θεραπεύει την ανθρωπότητα και τον καθένα από εμάς βαθιά μέσα του και να ανανεώνει την ζωή μας στην πίστη και στην αγάπη.
Είναι η περίοδος της ουσιαστικής μετάνοιας δηλαδή της συμφιλίωσης με τον Θεό, με τον εαυτό μας και με τους άλλους και αυτό το τελευταίο είναι το πιο δύσκολο ή μάλλον αν γίνεται τελευταίο σημαίνει ότι τα πρώτα δύο δεν είναι ξεκάθαρα και βαθιά και παραμένουν επιφανειακά. Η ειρηνική συνύπαρξη με τον άλλο είναι το μεγάλο δείγμα της παρουσίας του Θεού.
Εδώ σας καλώ για εξομολόγηση την περίοδο αυτή. Δεν γνωρίζω, πόσα άτομα εξομολογούνται. Δεν γνωρίζω αν έχουμε επίγνωση της μεγάλης χάρης που ο Κύριος μας δίνει στην εξομολόγηση. Η αλήθεια είναι ότι πέφτει ένα βουνό από τους ώμους μας όταν εξομολογούμαστε, μόνο γιατί η ευσπλαχνία του Θεού είναι υπέρτατη.
Λοιπόν, καλή Σαρακοστή σε όλους σας. Αυτός ο Σταυρός με τον οποίο σημαδεύουμε το μέτωπο μας είναι ένα κάλεσμα για την προσωπική μας συνάντηση με τον Χριστό, ζωντανό και δοξασμένο, για να είμαστε γι’ Αυτόν σημεία αγάπης, ελπίδας και χαράς στον κόσμο. Αμήν.
02-03-09
+Γιούσεφ Σουέηφ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου
Subscribe to:
Posts (Atom)
